حقانیت شیعه

آیا صحیح است که شیعیان به خاطر تهمت زدن به عایشه مورد لعن خداوند قرار گرفته‌اند و رسول خدا(ص) نیز فرموده است، شیعه از امت من نیست؟

سوال شما را در چند بخش باید بررسی و پاسخ بدهیم.

1-    آیا شیعیان به عایشه تهمت زده‌اند؟

2-    آیا خداوند شیعیان و یا تهمت‌زنندگان به عایشه  را لعنت نموده است؟

3-    آیا رسول خدا فرموده‌اند که شیعیان از امّت من نیستند؟

درباره‌ی بخش اول در پاسخ سوال چهارم مفصّلاً گذشت که شیعیان همسران پیامبر(ص) را پاکدامن می‌دانند و در هیچ یک از منابع شیعی هیچ کس از علمای شیعه این اتهام را به عایشه نسبت نداده است و اگر هم در جایی از کتاب‌ها ذکر شده است به عنوان نقل قول است در حالی که در تمام منابع تفسیری اهل سنت ذیل آیات شریه 11تا 20 سوره‌ی مبارکه‌ی نور به قضیه افک و تهمت زنندگان به ناموس پیامبر پرداخته‌اند.

وقتی اصل قضیه افک مراجعه می‌کنیم می‌بینیم عده‌ای از صحابه به عایشه تهمت زده‌اند.

بخش دوم سوال: آیا خداوند شیعیان را مورد لعن قرار داده است؟

ما می‌پرسیم در کجای قرآن چنین آیه‌ای وجود دارد؟

و اگر منظورتان این است که تهمت زنندگان به عایشه   مورد لعن خداوند قرار گرفته‌اند ، طبق پاسخ‌های داده شده این قضیه ربطی به شیعه ندارد.

ثانیاً: در خود آیه کلمه‌ لعن نیامده است، اگر چه ما معتقدیم که تهمت زنندگان ملعونند و ما از آنان بیزاری می‌جوییم و آنان را مورد لعن قرار می‌دهیم.

بخش سوم سوال: کسانی که این گفته را از پیامبر نقل نموده‌اند باید مدرک نشان دهند و خوب بود طرح کننده محترم سوالات اسم کتاب‌هایی که این مطالب را در آن‌ها خوانده است با مشخصات آن ذکر می‌کرد.

نه تنها از پیامبر مذمتی درباره شیعه وجود ندارد بلکه آن حضرت، بارها فرموده‌اند:

علی و شیعیانش رستگارند ؛ اهل بهشت اند. «علی و شیعته هم الفائزون»

و هنگام نزول آیه «اولئک هم خیرالبریه»(بیّنه 17) فرمودند: «یا علی انت و شیعتک خیرالبریّه». که منابع سنی نیز آن‌ها را نقل نموده‌اند،‌که خود این نمایانگر تایید پیامبر نسبت به مکتب تشیع است.

جلال‌الدین سیوطی در کتاب تفسیر در المنثور نقل میکند: جابر بن عبدالله انصاری گفت: ما نزد پیامبر (ص) بودیم که علی وارد شد ، پیامبر (ص) فرمود: سوگند به آنکسی که جانم در دستان اوست  همانا این ـ علی ـ و شیعیانش رستگاران روز قیامت اند و این آیه شریفه نازل شد: ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة بعد از آن هرگاه اصحاب پیامبر (ص) علی را می دیدند میگفتند: خیر البریه (بهترین خلق) آمد.[1]

و أخرج ابن عساكر عن جابر بن عبد الله قال كنا عند النبی صلى الله علیه وسلم فاقبل على فقال النبی صلى الله علیه وسلم والذی نفسی بیده ان هذا وشیعته لهم الفائزون یوم القیامة ونزلت ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة فكان أصحاب النبی صلى الله علیه وسلم إذا أقبل على قالوا جاء خیر البریة

و درروایتی دیگر از ابن عباس نقل میکند ؛ چون که آیه «ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة» نازل شد، پیامبر به علی علیه السلام فرمود: تو و شیعیانت روز قیامت راضی و مرضی هستید .... آیا نمی شنوی آیه «ان الذین آمنوا وعملوا الصالحات أولئك هم خیر البریة» را؛  یا علی! تو وشیعیانت بهترین روی زمین هستید و  وعده‌گاه من و شما کنار حوض، هنگامی که مردم همه برای حساب محشور میشوند ، شما خوانده میشوید در حالیکه چهره های شما درخشنده است.[2]

همین شان نزول و مدح شیعیان علی علیه السلام از زبان مبارک پیامبر اکرم(ص)  در بسیاری از کتاب های تفسیری و روایی اهل سنت نقل شده است که فقط به ذکر آدرس آنها اکتفاء میکنیم.

تاریخ مدینة دمشق - ابن عساكر - ج 42 - ص 371 – 374

تفسیر الآلوسی - الآلوسی - ج 30 - ص 207

شواهد التنزیل - الحاكم الحسكانی - ج 2 - ص 460 – 461 ص 271 – 272 ج 2 - ص 459 – 460 ص 464 ص 465 ص 466-467-468 ص 469 – 470- 471-472-473

فتح القدیر - الشوكانی - ج 5 - ص 477

كنز العمال - المتقی الهندی - ج 13 - ص 156 – 157ح 36483

نظم درر السمطین - الزرندی الحنفی - ص 92

و حتی لغویین عرب هنگامیکه کلمه شیعه را خواسته اند معنی کنند این شان نزول را در کتاب هایشان ذکر نموده اند. لسان العرب - ابن منظور - ج 2 - ص 566  تاج العروس - الزبیدی - ج 4 - ص 176

نتیجه این بحث اینکه:

انکسی که متهم ردیف اول در این قضیه است خود اهل سنت هستند که پیروان صحابه میباشند و همه صحابه را عادل میدانند چون ابن صحابه بودند که به عایشه تهمت زده اند نه شیعه که طبق قول اهل سنت بعدا بوجود امده است
یک نکته دیگر اینکه ما بلاخره نفهمیدیم که طبق عقیده اهل سنت شیعه از چه زمانی بوجود امده است
گاهی میگویند شیعه در زمان صفویه بوجود امده است
گاهی میگویند که شیعه در زمان عبدالله بن سباء بوجود امده است
گاهی هم وقتی به نفعشان باشد میگویند شیعه در زمان پیامبر بوده است و به عایشه هم تهمت زده است

معلوم میشود که بزرگان اهل سنت نان را به نرخ روز میخورند هر جا در مذهبشان کم بیاورند که الی ماشاءالله کم دارند تقصیر را به گردن شیعه می اندازند و متهم ردیف اول در تمام قضایا شیعه است
 در ضمن نکته مهم تر از همه اینکه قضیه افک طبق یک قول مربوط به عایشه نیست بلکه این عایشه بود که تهمت به ماریه قبطیه همسر پیامبر زد و این شایعه را پخش نمود؛
 امده اند و متهم ردیف اول را در جای شاکی قرار داده اند این ایات را دلیل عصمت عایشه قرار داده اند
طبق عقیده شیعه نه تنها عایشه بلکه همه زنان انبیاء مرتکب زنا نمیشوند

اما خیانت در رسالت ممکن است داشته باشند چنانچه قران مجید در باره همسر دو پیامبر عظیم الشاء حضرات نوح و لوط میگوید ضرب الله مثلا للذین کفروا امراة نوح و امراة لوط کانتا تحت عبدین من عبادنا فخانتاهما...

که عایشه نیز از این قاعده مستثنی نیست و خیانت به هدف رسالت که تبعیت از امام باشد نمود
وحتی براساس عقیده اهل سنت بر امامت عثمان وی بر عثمان شورش نمود و فتوای قتل او را داد و گفت: اقتلوا نعثلا   این پیر احمق خرفت را بکشید چه خوب گفته اند که الغریق یتشبث بکل حشیش انسان در حال غرق شدن به هر خس و خاشاکی چنگ میاندازد
برای اینکه پیروان خود را از اهل البیت دور کنند بدی های خود را به گردن دیگران انداخته و شیعه را متهم میکنند که این چنین کرده است و این چنان میکند و از طرفی هم راه تحقیق را بر پژوهش گران بسته اند که تلک امة قد خلت لها ما کسبت و علیکم ما اکتسبتم
با ها شده است تا میخواهم به بحث عدالت صحابه و قضایای صدر اسلام بپردازم فورا این ایه را میخوانند که کسی حق ندارند به انان چپ نگاه کند